Fotoluminescerende Route Markering
Fotoluminescerende route markering maakt looproutes, vluchtwegen en belangrijke objecten zichtbaar wanneer verlichting uitvalt of zicht vermindert. Door licht op te slaan en in het donker af te geven, blijven routes, trappen en deuren herkenbaar bij brand, rook of stroomuitval.
Binnen deze categorie vindt u fotoluminescerende tape, trapmarkeringen, vormen en blanco materialen voor het markeren van vluchtroutes, hoogteverschillen en essentiële veiligheidsvoorzieningen. Vooral fotoluminescerende tape vormt de basis voor continue routegeleiding langs vloeren en wanden.
Wat is fotoluminescerende route markering?
Fotoluminescerende route markering bestaat uit zelfoplichtende materialen die worden toegepast om looproutes, vluchtwegen en belangrijke objecten zichtbaar te houden wanneer normale verlichting wegvalt. De materialen laden op door daglicht of kunstlicht en blijven daarna langdurig zichtbaar in het donker.
In tegenstelling tot vluchtwegverlichting werkt route markering volledig zonder elektriciteit. Daardoor vormt zij een onderhoudsarme en robuuste aanvulling binnen een evacuatie- en veiligheidsconcept, vooral bij rookontwikkeling waar zicht op hoogte snel verloren gaat.
Fotoluminescerende tape als basis voor routegeleiding
Fotoluminescerende tape is de meest toegepaste vorm van route markering. De tape wordt gebruikt voor continue geleiding langs vloeren, plinten en wanden, zodat een vluchtroute intuïtief gevolgd kan worden, zelfs bij zeer beperkte zichtbaarheid.
- vloergeleiding langs gangen en vluchtroutes;
- markering van deuren, nooduitgangen en doorgangen;
- aanduiding van obstakels en hoogteverschillen;
- accentuering van trappen en bordessen.
Binnen deze categorie zijn tapes leverbaar in effen uitvoering, met pijlen, met nooduitgangpictogrammen en in antislipvarianten. Hiermee kan routegeleiding worden afgestemd op zowel looprichting als gebruiksintensiteit.
Normering: DIN 67510 en ISO 16069
Voor fotoluminescerende route markering zijn normen cruciaal om prestaties, zichtbaarheid en toepassing eenduidig vast te leggen. Twee belangrijke normen die hieraan ten grondslag liggen zijn DIN 67510 en ISO 16069.
DIN 67510 is de Duitse norm die de lichtopbrengst van nalichtende (fotoluminescerende) materialen meet en classificeert. Deze norm bepaalt hoe lang en hoe helder een fotoluminescerend product moet nalichten nadat het aan licht is blootgesteld. In de praktijk betekent dit dat tapes, vormen en andere markeringen een consistente en betrouwbare zichtbaarheid moeten hebben wanneer de elektrische verlichting uitvalt.
De ISO 16069:2017 norm beschrijft de ontwerpprincipes en toepassing van een safety way guidance system (SWGS) of vluchtroutegeleidingssysteem. Deze internationale standaard geeft richtlijnen voor het strategisch inzetten van visuele componenten — zoals fotoluminescerende geleidingslijnen, pictogrammen, trapmarkering en obstakelmarkeringen — om een duidelijke en samenhangende evacuatiegeleiding te realiseren.
ISO 16069 legt niet alleen uit welke componenten gebruikt kunnen worden, maar ook hoe ze geplaatst en ontworpen moeten worden om effectief te functioneren in een noodsituatie. De norm behandelt onder meer:
- positie en continuïteit van geleidingslijnen;
- plaatsing van pictogrammen en richtinggevende markeringen;
- integratie van trapmarkeringen en deurcontourmarkeringen;
- toepassing van fotoluminescerende en elektrische componenten;
- combinatie met andere veiligheidsvoorzieningen voor evacuatie.
Door ISO 16069 te volgen ontstaat een samenhangend vluchtroutegeleidingssysteem dat niet alleen voldoet aan internationale richtlijnen, maar ook optimaal functioneert bij rookvorming, uitval van verlichting en situaties waarin snelle oriëntatie essentieel is. Omdat de norm lichten en markeringen laag bij de grond behandelt (waar rook minder ernstig is), draagt dit bij aan een veiliger vluchtroute voor iedereen in het gebouw.
In de praktijk vullen deze normen elkaar aan: DIN 67510 waarborgt de prestatie van de fotoluminescerende materialen (hoe helder en hoe lang ze nalichten), en ISO 16069 geeft de context en toepassing om deze materialen effectief in te zetten binnen een vluchtroutegeleidingssysteem.
Aanvullende norm: ISO 15370
Naast DIN 67510 en ISO 16069 wordt fotoluminescerende route markering in specifieke omgevingen ook toegepast volgens ISO 15370. Deze internationale norm beschrijft veiligheids- en evacuatiemarkeringen voor maritieme toepassingen, zoals schepen en offshore installaties.
ISO 15370 stelt eisen aan vorm, kleur en zichtbaarheid van markeringen die worden gebruikt voor vluchtroutes, nooduitgangen en reddingsmiddelen aan boord. Fotoluminescerende tapes en markeringen worden hierbij ingezet om oriëntatie te behouden bij uitval van verlichting of bij rookontwikkeling.
Hoewel ISO 15370 primair gericht is op maritieme omgevingen, worden producten die aan deze norm voldoen ook toegepast in industriële en infrastructurele situaties waar vergelijkbare eisen gelden voor duurzaamheid, zichtbaarheid en betrouwbaarheid.
Toepassingen van fotoluminescerende route markering
Fotoluminescerende route markering wordt toegepast op locaties waar snelle oriëntatie essentieel is en waar verlichting kan uitvallen of minder effectief wordt.
- vluchtroutes in gebouwen en parkeergarages;
- trappen en bordessen met hoogteverschillen;
- technische ruimtes en industriële omgevingen;
- markering van brandblussers, deurkrukken en bedieningspunten;
- evenemententerreinen en afgesloten buitenruimtes.
Onderdeel van een compleet evacuatieplan
Fotoluminescerende route markering staat zelden op zichzelf. In de praktijk wordt zij gecombineerd met vluchtwegaanduiding, pictogrammen en – waar vereist – nood- en vluchtwegverlichting.
Door route markering laag bij de grond toe te passen, ontstaat extra oriëntatie juist in situaties waar rook het zicht op hoger geplaatste signalering beperkt. Dit draagt aantoonbaar bij aan snellere en veiligere evacuatie.