Wat betekent Richtlijn 92/58/EEG in België in de praktijk?

Richtlijn 92/58/EEG vormt de Europese basis voor regels over veiligheids- en gezondheidssignalering op het werk. België heeft deze richtlijn niet letterlijk overgenomen, maar uitgewerkt in nationale regelgeving, met name in de Codex over het welzijn op het werk.

In de praktijk betekent dit dat werkgevers verplicht zijn om risico’s, verboden, geboden, vluchtwegen en brandbestrijdingsmiddelen duidelijk en blijvend te signaleren. Die signalering moet begrijpelijk zijn voor iedereen die zich op de arbeidsplaats bevindt, ongeacht taal of achtergrond.

Concreet houdt dit in dat onder andere:

• brandblussers, brandslanghaspels en handbrandmelders zichtbaar moeten zijn aangeduid;
• vluchtwegen en nooduitgangen herkenbaar gemarkeerd moeten zijn;
• gevaarlijke zones, obstakels en verkeersroutes visueel moeten worden gemarkeerd;
• veiligheidssignalering blijvend aanwezig moet zijn waar risico’s dat vereisen.

De Belgische regelgeving schrijft niet exact voor welke norm gebruikt moet worden, maar verlangt wel dat de betekenis van symbolen eenduidig is. Daarom wordt in de praktijk vaak aangesloten bij internationale pictogrammen zoals ISO 7010, die voldoen aan de uitgangspunten van de richtlijn.

Richtlijn 92/58/EEG is daarmee geen losse verplichting voor bedrijven, maar het fundament onder de Belgische regels die bepalen wanneer, waar en hoe veiligheidssignalering moet worden toegepast.